Istnieje wiele typów analizatorów węgla i siarki, z których każdy ma swoje własne, odrębne zasady analityczne, zakres zastosowania i cenę. Poniżej podsumowano kilka powszechnie stosowanych metod analitycznych:
1. Metoda absorpcji w podczerwieni (analizator węgla i siarki w podczerwieni): Węgiel i siarka w próbce są podgrzewane do wysokich temperatur w warunkach bogatych w tlen, utleniając je do postaci gazów dwutlenku węgla i dwutlenku siarki. Po obróbce gazy te wchodzą do odpowiedniej komory absorpcyjnej, gdzie pochłaniają odpowiednie promieniowanie podczerwone. Sygnał ten jest następnie przesyłany przez detektor i przetwarzany przez komputer w celu uzyskania wyniku. Metoda ta jest dokładna, szybka i bardzo czuła i może być stosowana do pomiarów zawartości węgla i siarki zarówno wysokiej, jak i niskiej. Analizatory węgla i siarki w podczerwieni wykorzystujące tę metodę charakteryzują się wysokim stopniem automatyzacji i są stosunkowo drogie, co sprawia, że nadają się do zastosowań wymagających wysokiej precyzji analitycznej.
2. Metoda konduktometryczna (konduktometryczny analizator węgla-siarki): Metoda ta mierzy i analizuje zawartość węgla i siarki na podstawie zmian przewodnictwa. Wysokotemperaturowe spalanie próbki wytwarza mieszaninę gazów, która jest absorbowana przez komórkę konduktometryczną, powodując zmianę rezystywności (odwrotność przewodnictwa). Metoda ta pozwala na określenie zawartości węgla i siarki. Charakteryzuje się dokładnością, szybkością i czułością. Jest stosowana głównie do oznaczania niskich zawartości węgla i siarki.
3. Metoda wolumetryczna (gazowy wolumetryczny analizator węgla-siarki): Powszechnie stosowane metody obejmują pomiar objętościowy węgla gazowego oraz miareczkowanie jodem i miareczkowanie kwasowo-zasadowe do pomiaru siarki. Pomiar objętościowy węgla gazowego i miareczkowanie jodem do pomiaru siarki są szczególnie szybkie i dokładne, co czyni je najczęściej stosowanymi metodami do jednoczesnego oznaczania węgla i siarki w moim kraju. Analizatory węgla i siarki wykorzystujące tę metodę mają limit dokładności 0,050% dla węgla i 0,005% dla siarki, co zaspokaja potrzeby większości zastosowań.
4. Metoda miareczkowania (miareczkownik): Niewodne miareczkowanie wykorzystuje miareczkowanie kwasowo-zasadowe do oznaczania węgla i siarki w stali. Kompatybilny z piecami łukowymi, nadaje się do ogólnych laboratoriów i testów przedpiecowych.
5. Metoda grawimetryczna (połączone oznaczanie węgla i siarki): Azbest alkaliczny jest często używany do absorpcji dwutlenku węgla, a zawartość węgla jest określana na podstawie „przyrostu”. Oznaczanie siarki jest często wykonywane metodą na mokro. Próbka jest rozkładana i utleniana kwasem w celu przekształcenia jej w siarczan. Następnie dodaje się chlorek baru do środowiska kwasu solnego w celu wytworzenia siarczanu baru. Po wytrąceniu, filtracji, przemyciu i kalcynacji siarczan baru jest ważony i obliczana jest zawartość siarki. Wadą metody grawimetrycznej jest jej powolna szybkość analizy, co sprawia, że nie nadaje się ona do analizy węgla i siarki na miejscu w przedsiębiorstwach. Jednak jej zaletą jest wysoka dokładność. Jest ona nadal zalecana jako metoda standardowa zarówno w kraju, jak i za granicą i nadaje się do laboratoriów standardowych i instytucji badawczych.
6. Do oznaczania zawartości węgla i siarki w metalach inne metody obejmują ICP, spektroskopię bezpośredniego odczytu, fluorescencję rentgenowską, spektrometrię mas, chromatografię i analizę aktywacyjną, z których każda ma swoje własne zalety i zakres zastosowania.